Mural autorstwa artystki Olgi Mokrzyckiej-Grospierre został wykonany w 2019 roku i przedstawia niedźwiedzia stojącego na różowej kuli, który jest umiejscowiony na fasadzie jednorodzinnego budynku mieszkalnego w dzielnicy Siedlce.
Drewniana rzeźba Pomuchel przedstawiająca dorsza wśród fal wieńczy fasadę skromnej kamienicy na ulicy Rybołowców 3a w Nowym Porcie. Rzeźba pochodzi prawdopodobnie z lat 30. XIX wieku.
Mural został zrealizowany w 2018 roku w ramach projektu "Port Wrzeszcz" i przedstawia port z perspektywy dziecka, jego autorem jest Władysław Tyrkin.
Betonowa rzeźba z 2010 roku przedstawiająca niedźwiedzicę z małym niedźwiedziem i żabą umieszczona jest na pętli autobusowej w dzielnicy Gdańska Brętowo, Niedźwiednik. Jej autorem jest Marek Targoński.
Rzeźba przedstawiająca mewy na postumencie umieszczona została w przestrzeni osiedla mieszkaniowego przy ulicy Jana Pawła II na gdańskiej Zaspie w 2017 roku.
Abstrakcyjna kompozycja przestrzenna o ażurowej i ekspresyjnej formie, wykonana ze stalowych materiałów. Podstawę rzeźby stanowi umieszczona bezpośrednio w gruncie pionowa metalowa rura z przytwierdzoną u jej nasady szeroką obręczą. Otwór prawie całkowicie wypełnia zestaw licznych wygiętych blach o ostrych zakończeniach, form w połowie ściętych. Długie elementy blaszane przechodzą przez płaszczyznę okręgu, tworząc dynamiczną kompozycję przywodzącą na myśl dryfującą ławicę ryb, takie wrażenie potęguje mieniąca się w świetle polerowana powierzchnia blach. Kilkanaście podobnych elementów znajduje się także poza pierścieniem, w jego górnej i dolnej części. Rzeźbę zakupiono do zbiorów Muzeum Narodowego w Gdańsku bezpośrednio od artysty 28 listopada 1974 r. Od 1976 r. „Ławica” eksponowana jest na plenerowej wystawie rzeźby w Parku Oliwskim. Przez ostatnie lata praca była sukcesywnie niszczona. Znikają blaszane elementy kompozycji, prawdopodobnie rozmontowywane na złom. Praca była sygnowana na jednej z blach.
Animalistyczna rzeźba o uproszczonych geometrycznych kształtach wykonana z tworzywa sztucznego. Z czworobocznej formy wydobyta została przeskalowana sylwetka ptaka, którego opuszczona głowa sięga długim szpiczastym dziobem do podstawy rzeźby. Powyżej głowy z masywnej formy wyrastają uniesione skrzydła w formie złączonych u szczytu ściętych stożków. Kompozycja rzeźbiarska jest raczej statyczna, wieloosiowa, delikatnie zdynamizowana poprzez wprowadzone faliste linie oraz prześwity, nadające lekkość masywnej bryle. Figura o gładkiej powierzchni, wyraźnie obłych kształtach i jasnej tonacji kolorystycznej. Pierwotnie rzeźba została stworzona przez artystkę w drewnie i trafiła do zbiorów Muzeum Narodowego w Gdańsku w 1974 r. W 1976 r. stała się podstawą do wykonania odlewu wersji w tworzywie sztucznym, eksponowanej obecnie na wystawie galerii rzeźby w Parku Oliwskim.
