Zespół 6 rzeźb plenerowych Alfonsa Łosowskiego

Technika: rzeźba, granit czarny, szary, czerwony

Wymiary: od ok. 70 cm do ok. 140 cm wysokości

Obiekt: Zespół składał się pierwotnie z siedmiu rzeźb, obecnie zachowanych jest sześć, jedna szczątkowo. Rzeźby to: „Abstrakcja” (granit), „Macierzyństwo” (granit czerwony), „Kobieta w ciemniej chustce” i „Portret rybaczki” (granit czarny), dwie rzeźby o tytule „Kompozycja” (granit czerwony i szary) oraz „Zgoda” (granit szary). Rzeźby są przykładem charakterystycznego stylu autora: forma jest syntetyczna i zwarta, a ingerencja dłuta jest momentami drastyczna, jednak nie niweczy, ale podkreśla strukturę i surowość materiału. Forma rzeźb wpisuje się w szersze tendencje widoczne w powojennej rzeźbie modernistycznej, która niekiedy inspirowała się dziełami prehistorycznymi lub sztuką etniczną.

Miejsce: Zespół rzeźb plenerowych przy ul. Wodopój jest jedynym zachowanym w pierwotnej lokalizacji. Skwer został wytyczony w latach 60. XX w. wzdłuż ul. Wodopój, przy której mieściły się szachulcowe domy zamieszkiwane przed wojną przez biedotę miejską. Obecnie zachowany jest jeden tego typu dom. Od strony zachodniej skwer zamyka budynek Domu Technika, od północy teren Hotelu Mercure (dawniej Heweliusz), w którego holu znajdowały się trzy rzeźby drewniane Alfonsa Łosowskiego. Ich obecne miejsce przechowywania jest nieznane.

Informacje o autorze:

Alfons Łosowski – ur. w  1908 r. w Orkiewiczach (obecnie Białoruś), zm. w 1988 r. w Gdańsku. Ukończył Wydział Sztuk Pięknych na Uniwersytecie im. Stefana Batorego w Wilnie pod kierunkiem prof. Henryka  Kuny, prof. Mikenasa i prof. Władimira Aleksandrowicza  W czasie wojny był żołnierzem Armii Krajowej okręgu wileńskiego. Po wojnie osiedlił się w Gdańsku. Do 1955 r. pracował jako rekonstruktor rzeźby przy odbudowie miasta.  Na podstawie skromnej dokumentacji przywrócił rzeźby będące ozdobą fasad gdańskich kamienic Głównego Miasta. W roku 1955 rozpoczął indywidualną pracę twórczą w swojej pracowni przy ul. Mariackiej 11/13. Jest autorem kilkunastu rzeźb plenerowych w przestrzeni Gdańska, które podarował miastu w 1966 r. oraz wielu prac rzeźbiarskich znajdujących się w budynkach użyteczności publicznej w Polsce oraz w kolekcjach muzealnych i zbiorach prywatnych. Tworzył przede wszystkim w granicie i  drewnie.  Stworzył charakterystyczny styl, w którym łączył organiczną formę z wykorzystaniem naturalnej faktury kamienia.

Stan obiektu: dobry

Właściciel/opiekun: Rzeźby „Abstrakcja” i „Macierzyństwo”: depozyt spadkobierców autora; pozostałe: miasto Gdańsk

Autorka wpisu: Kora Kowalska