Maszty przy dawnym Morskim Domu Kultury w Nowym Porcie

Technika: odlew

Dzielnica: Nowy Port

Wymiary –

Obiekt: Dziewięć masztów (latarni?) zwieńczonych trójzębami. Obiekty sztuki publicznej towarzyszą fasadzie wejściowej budynku. Socrealistyczny budynek Domu Kultury w Nowym Porcie (obecnie Wyższa Szkoła Bezpieczeństwa i inne instytucje) stanął przy ul. Marynarki Polskiej, niejako uprzedzając dojazd do „bramy” budynków wprowadzających ul. Marynarki Polskiej w regularną sieć uliczną dzielnicy Nowy Port. Wejściowa fasada budynku skierowana jest do nieuformowanego architektonicznie wnętrza miejskiego ul. Marynarki Polskiej, zaś jego fasada tylna zwrócona jest do ul. ks. Mariana Góreckiego, której wnętrze uformowane jest murem ogrodzenia Morskiego Domu Kultury, a z drugiej stronie ulicy ogrodzeniem cmentarza. Obiekty sztuki publicznej towarzyszą fasadzie wejściowej budynku. Dawny Morski Dom Kultury został oficjalnie otwarty 07.11.1954  r., w 37. rocznicę zakończenia Rewolucji Październikowej. Właścicielem budynku został gdański port, Dom Kultury był miejscem spotkań pracowników portu i ich rodzin – pod jego dachem znajdowały się między innymi: sala teatralna, kino, kawiarnia oraz czytelnia. Stanowił kulturalne centrum Nowego Portu: organizowano tu kursy języków obcych, spotkania, imprezy muzyczne i taneczne, a także można było rozwijać zainteresowania artystyczne w zakresie fotografii, modelarstwa, szkutnictwa, tańca dla dzieci. W latach 90. XX wieku dotychczasowy właściciel (Zarząd Morskiego Portu Gdańsk S.A.) sprzedał budynek, tym samym przestał realizować dotychczasowe funkcje. Obecnie znajduje się m. in. Wyższa Szkoła Bezpieczeństwa oraz siłownia Portowiec. Mieszkańcy Nowego Portu chcą powrócić do pierwotnego sposobu użytkowania budynku i dążą do tego dlatego od 1992 r. w ramach Towarzystwa Morskiego Domu Kultury.

Informacje o autorze –

Stan obiektu: zły

Właściciel/opiekun: Wyższa Szkoła Bezpieczeństwa

Autor wpisu: inwentaryzacja: zespół Politechniki Gdańskiej, opis miejsca: Jacek Dominiczak, uzupełnienie merytoryczne Małgorzata Paszylka-Glaza