Kształtowanie – Narodziny Wenus

Technika: odlew z tworzywa sztucznego

Wymiary: wys. 120 cm, szer. 125 cm, gł. 125 cm

Obiekt: Abstrakcyjną kompozycję rzeźbiarską stanowi lekka ażurowa bryła o nieregularnych, obłych kształtach, ustawiona na środku cokołu o formie prostopadłościanu, który kontrastuje z nią kolorystycznie i formalnie. Praca o gładkiej powierzchni, wykonana w całości z tworzywa sztucznego w tonacji kremowej, cechuje się syntetyczną formą. Widoczne są wyraźne wpływy twórczości Hansa Arpa. Od podstawy ku górze struktura kompozycji subtelnie rozrasta się na boki, sprawiając wrażenie formy organicznej. Rzeźbę zakupiono do zbiorów Muzeum Narodowego w Gdańsku bezpośrednio od artysty 28 listopada 1974 r. Od 1976 r. „Kształtowanie – Narodziny Wenus” była częścią plenerowej wystawy rzeźby w Parku Oliwskim, zgodnie z zamysłem artysty wyeksponowana została na środku stawu. Ze względów konserwatorskich rzeźba w 2013 r. została tymczasowo zdemontowana i przeniesiona na dziedziniec Pałacu Opatów – siedziby Oddziału Sztuki Nowoczesnej MNG. Praca nie jest sygnowana.

Miejsce: Rzeźba wkomponowana była w naturalne otoczenie północnej części Parku im. Adama Mickiewicza w Oliwie. Pierwotnie eksponowana była na środku stawu, delikatnie unosząc się na powierzchni wody. Stanowiła część plenerowej Galerii Współczesnej Rzeźby Gdańskiej  ze zbiorów Muzeum Narodowego w Gdańsku, powstałej z inicjatywy Muzeum, Zarządu Okręgu Związku Polskich Artystów Plastyków oraz Urzędu Miejskiego. Galeria prezentująca prace artystek i artystów różnego pokolenia oficjalnie została otwarta 30 marca 1976 r.

Informacje o autorze: Zygfryd Korpalski – ur. w 1930 r. w Tczewie, zm. w 2020 r. w Gdyni. Absolwent Liceum Sztuk Plastycznych w Gdyni. Studia artystyczne odbył w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Gdańsku (obecnie Akademia Sztuk Pięknych) na Wydziale Rzeźby w pracowni prof. Stanisława Horno-Popławskiego, uzyskując dyplom w 1950 r. Studia kontynuował w Akademii Sztuk Pięknych w Leningradzie, gdzie uzyskał dyplom w 1958 r. Brał udział przy rekonstrukcji rzeźbiarskich elementów zabytkowej architektury Głównego Miasta w Gdańsku. Miał pracownię rzeźbiarską przy ul. Mariackiej w Gdańsku. Autor wielu realizacji rzeźbiarskich w przestrzeni publicznej, m. in. „Popiersia Stanisława Staszica” w Kwidzynie (1963) oraz „Popiersia Stefana Michalaka” w Gdańsku (2006), rzeźby konia na szczycie dawnego Dworu Miejskiego (obecnie Dom Harcerza), miał też swój udział przy realizacji idei Cmentarza Nieistniejących Cmentarzy, upamiętniającego 27 gdańskich cmentarzy różnych wyznań, zniszczonych po II wojnie światowej.

Stan obiektu: częściowo uszkodzony, przed renowacją

Właściciel/opiekun: Muzeum Narodowe w Gdańsku

Autor wpisu: Andrzej Zagrobelny