Brakuje obiektu?
Pomóż nam budować bazę gdańskich obiektów sztuki, wypełniając formularz i dodając zdjęcia
Technika: malarstwo
Obiekt:
Trójosiowa kamienica z dekoracją umieszczoną nad oknami wszystkich trzech pięter. Ma formę płycin nawiązujących do rokokowych sztukaterii. Nad oknami pierwszego i trzeciego piętra w każdej z płycin wieniec z liści i owoców. W płycinach nad drugim piętrem w wieńcach umieszczono iluzjonistyczne wyobrażenia dam, spoglądających na przechodniów. Kobiety ujęto w półpostaci, ubrane są w niebieskie suknie, wykończone białą koronką. Różnią się wiekiem i uczesaniem. Najmłodsza po prawej ma włosy rozpuszczone, starsza, po lewej ma włosy upięte w kok, najstarsza zaś ma założony kapelusz z szerokim rondem ozdobiony owocami. Kamienica przeszła konserwację w 1976 roku.
Miejsce:
Dekoracja malarska powstała w ramach włączenia się artystów, reprezentowanych głównie przez nauczycieli i uczniów gdańskiej Państwowej Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych w dzieło odbudowy zniszczonego w 1945 roku Głównego Miasta. Ulica Długa i Długi Targ zrekonstruowane zostały w pierwszej fazie odbudowy. Najcenniejsze kamienice starano się rekonstruować wiernie, pozostałym nadawano odpowiedni kostium stylowy nawiązujący mniej lub bardziej do budynku sprzed 1945 roku. Tak odtworzone pierzeje miały być tłem dla odbudowywanych zabytków.
Informacje o autorze:
Roman Madeyski – ur. w 1919 r., zm. w 1972 r. Malarz, wywodzący się z małopolskiej rodziny szlacheckiej herbu Poraj. Rodzina po wojnie straciła cały majątek, rodzice artysty umarli z wycieńczenia zesłani na Syberię. Madeyski otrzymał prace w PWSSP w Gdańsku jako asystent w pracowni malarstwa ściennego. Wraz ze swoim zespołem dekorował kilka odbudowanych kamienic przy ulicy Długiej. W latach 50. Przeniósł się z Sopotu do Warszawy. Brał udział także przy pracach na terenie Starego Miasta w Warszawie i Lublinie. Był mężem artystki Ariki Madeyskiej z domu Orłowskiej.
Stan obiektu: Bardzo zły
Właściciel/opiekun: obiekt prywatny
Autor wpisu: Klaudiusz Grabowski
Źródła:
Wspomnienia z odbudowy Głównego Miasta, t. 1 red. Izabella Trojanowska, Gdańsk 1997.
Wspomnienia z odbudowy Głównego Miasta, t. 2, Izabella Greczanik-Filip, red. Gdańsk 1997.
Bibliografia:
Dekoracje architektoniczne Gdańska 1945–1989, t. 1, Główne Miasto – fresk, sgraffito, mozaika, ceramika, red. Jacek Kriegseisen, Gdańsk 2016.
Jacek Friedrich, Malarstwo monumentalne, [w:] Akademia Sztuk Pięknych w Gdańsku 1945–2005: tradycja i współczesność, red. Wojciech Zmorzyński, Gdańsk 2005.
Jacek Friedrich, Odbudowa Głównego Miasta w Gdańsku w latach 1945–1960, Gdańsk 2015.
Jacek Friedrich, Wystrój dekoracyjny Drogi Królewskiej w Gdańska w latach 1953-1955, Gdańskie Studia Muzealne, R.6 (1995).
Katalog zabytków sztuki w Polsce, Gdańsk Główne Miasto, red. Barbara Roll, Iwona Strzelecka, Warszawa 2006.
Jan Kołodziej, Barbara Brzuskiewicz, Kształtowanie tożsamości miejsca poprzez konserwacje istniejących i wykonanych nowych dekoracji artystycznych dla fasad kamienic odbudowanych po 1945 roku na obszarze Głównego Miasta w Gdańsku, [w:] Polichromie i sgraffita na fasadach ośrodków staromiejskich odbudowanych po 1945 r. Kreacja i konserwacja, red. Anna Jagiellak, Paulina Świątek, Warszawa 2015.
Anna Kriegseisen, „Starogdańskie kamieniczki pełne nowej treści” – dekoracje fasadowe czasu odbudowy 1945-1960, czyli technologia w służbie ideologii, [w:] Gdańsk 1945-1990. Materiały-studia-analizy, tom 1, red. Edmund Kizik, Mirosław Golon, Gdańsk-Warszawa 2017.
Anna Kriegseisen, W poszukiwaniu straconego koloru. Wystrój barwny zachowanych i odbudowanych fasad Głównego i Starego Miasta Gdańska. [w:] Polichromie i sgraffita na fasadach ośrodków staromiejskich odbudowanych po 1945 r. Kreacja i konserwacja, red. Anna Jagiellak, Paulina Świątek, Warszawa 2015.
Franciszek Mamuszka, Droga Królewska w Gdańsku, Gdańsk 1972.
Pomóż nam budować bazę gdańskich obiektów sztuki, wypełniając formularz i dodając zdjęcia
