Witaj, smutku (ławeczka)

Wykonana z brązu rzeźba, pomyślana jako ławeczka z siedzącą na niej postacią, znajduje się w nowej części Parku Oliwskiego, na terenie dawnego dworku Johanna Salzmanna, obecnie  własności firmy Doraco. Praca odsłonięta została w przestrzeni publicznej w październiku 2015 roku.

Technika: odlew z brązu

Obiekt: 

Całopostaciowa rzeźba przedstawia młodą kobietę, ma ona długie, proste włosy i delikatny uśmiech. Spogląda przed siebie, jedną ręką podpiera się o siedzisko ławki, drugą dłoń trzyma na znajdującej się na kolanach książce. Widoczny jest tytuł książki „Witaj, smutku”   i nazwisko autorki Françoise Sagan. Dziewczyna ubrana jest w letnią bluzkę o krótkich rękawkach i spódnicę o długości do kolan. Na stopach widoczne są lekkie buty, typu baleriny. Figura umiejscowiona została po prawej stronie ławki, a oparta o siedzisko jej dłoń sprawia wrażenie gestu zapraszającego do dołączenia do postaci i zajęcia miejsca obok niej.

Ławeczka z postacią znajduje się tuż przy fontannie zdobiącej nową część Parku Oliwskiego, nazywaną Ogrodami Doraco, od nazwy firmy posiadającej teren. Pięknie zagospodarowana przestrzeń z otaczającą ją malowniczo zaplanowaną roślinnością stanowi pomysłowe  tło dla rzeźby. Rzeźbiarskie założenie tchnie nostalgią i romantyzmem, a wrażenie potęguje tytuł książki. Dzieło Sagan powstało, gdy pisarka była bardzo młoda, dodatkowo przywodzi na myśl skojarzenia z „nastoletnią fantazją i aurą miłosnych historii”. Powieść Sagan wydana w 1954 r. cieszyła się tak dużą popularnością, że już w 1958 r. powstała adaptacja filmowa w reżyserii Otto Premingera, z główną rolą Jean Seberg.

Rzeźbiarska kompozycja  przez zwiedzających park nazywana jest ławeczką Françoise Sagan, mimo że pisarka na licznych fotografiach zazwyczaj miała fryzurę z krótkim cięciem. Być może jest to przedstawienie bohaterki tej powieści lub po prostu młodej, anonimowej miłośniczki literatury, która zachęca przechodniów do zatrzymania się i zanurzenia w ulubionej lekturze. Sportretowana bohaterka w graficznej formie jest również ilustracją promującą fundację im. Magdaleny, która swoją siedzibę ma w pobliskim budynku przy ul. Opackiej 12. Fundacja zajmuje się pomocą społeczną m.in. świadczoną osobom znajdującym się w trudnej sytuacji życiowej.

Miejsce:  Rzeźba znajduje się w ogrodach otaczających dawniej zabytkowy budynek, Dworek Saltzmanna. W 1760 r. budowę dworku zlecił opat klasztoru cystersów w Oliwie Jacek Rybiński. Wraz z zabudową gospodarczą został on usytuowany w północnej części oliwskiego parku i przeznaczony na siedzibę ogrodnika i projektanta części oliwskiego ogrodu – Kazimierza Dębińskiego. Od 1794 r. w dworku mieszkał wybitny ogrodnik, Johann Georg Nicolas Saltzmann.

Saltzmann zmienił ukształtowanie terenu Ogrodu Opackiego poprzez usypanie sztucznych pagórków oraz stworzenie malowniczych dolinek. Stawy zyskały interesującą, nieregularną linię brzegową i w ten sposób stworzono angielską część ogrodu, inspirowaną naturalnym krajobrazem. Od nazwiska Saltzmanna zyskała nazwę ulica biegnąca od północnej strony parku – Saltzmannstraße (obecnie ul. Opacka), którą ogrodnik obsadził z dwóch stron drzewami.

Po II wojnie światowej dworek został przejęty przez Skarb Państwa i był użytkowany przez Miejskie Przedsiębiorstwo Robót Ogrodowych. W 2002 r. budynek dworku stał się własnością firmy Doraco. W 2013 r. zainicjowano renowację budynku i odtworzenie zabudowy dawnego folwarku wraz rekonstrukcją ogrodów, będących kiedyś dopełnieniem Parku Oliwskiego. Ogrody są ogólnodostępne dla odwiedzających.

Informacje o autorze: –

Stan obiektu: bardzo dobry

Właściciel/opiekun: Doraco

Autor wpisu: Kinga Jarocka