Lapidarium Oruńskie

Technika: rzeźba

Wymiary: brak

Obiekt: Lapidarium Oruńskie to zbiór kamiennych pamiątek związanych z Orunią, utworzony przez historyka i miłośnika tej dzielnicy pana Krzysztofa Kosika. Pierwszym obiektem tej kolekcji jest kamień graniczny, który stał na posesji Kosika. Ten średniowieczny artefakt – gmerk – był stawiany na granicy posiadłości ze znakiem właściciela. Widoczne są na nim dwa krzyże, co ciekawe, znak ten powtórzony jest również w części podziemnej, tworząc tzw. podwójne zabezpieczenie. Kolejnym interesującym obiektem jest granitowy kamień przedprożowy z wyrytą datą 1701 r., również odnaleziony w parku. Przedproże to najprawdopodobniej pochodziło z rezydencji Schopenhauerów, później używane było jako podkład kolejowy. W lapidarium znajduje się również kamienne żarno z kanału Raduni, które prawdopodobnie służyło do mielenia krzemu wykorzystywanego w produkcji szkła, a następnie użyto go jako stopnia. Odnalezione przez Kosika pół żarna stało się również elementem jego zbioru. Znajduje się w nim też fragment różowej płyty nagrobnej z najstarszej nekropolii na Oruni. Ze względu na trudności związane ze dostrzeżeniem kamieni i zapoznaniem się z ich historią, częściowo ulokowane zostały przed kamienicą przy ul. Gościnnej 3. Ponadto w bezpośrednim sąsiedztwie Lapidarium ustawiona jest tablica informacyjna przedstawiająca poszczególne eksponaty wraz z opisami w języku polskim, angielskim i niemieckim. Uroczyste otwarcie Lapidarium Oruńskiego odbyło się z udziałem prezydenta Miasta Gdańska Pawła Adamowicza i prof. Andrzeja Januszajtisa.

Inicjator i właściciel tego Lapidarium, Krzysztof Kosik, z wykształcenia historyk, jest wieloletnim mieszkańcem dzielnicy Orunia. Kosik jest autorem publikacji Oruński antykwariat oraz byłym prezesem Towarzystwa Promocji Lokalnej „Orunia SKY”. Był radnym Miasta Gdańsk pierwszej kadencji oraz przewodniczącym Komitetu Obywatelskiego „Solidarność – Gdańsk Orunia”.

Miejsce: Lapidarium Oruńskie zostało umieszczone przed kamienicą przy ul. Gościnnej 3. W pobliżu znajduje się zabytkowa kamienica z 1920 r, nazywana „Pod złotym lwem”. Nazwa ta pochodzi od płaskorzeźby przedstawiającej leżącego lwa, niegdyś pokrytego złotą farbą i wieńczącego ozdobny szczyt budynku. Dawniej w kamienicy mieściła się restauracja „Pod złotym lwem” oraz pokoje hotelowe. Niedaleko znajduje się Skwer im. Danuty Siedzikówny „Inki”, gdzie ustawiono jej pomnik.

Informacje o autorze: brak

Stan obiektu: częściowo zniszczony

Właściciel/opiekun: Krzysztof Kosik

Autor wpisu: Kinga Jarocka