Krople bursztynu – Amber Drops

Technika: mieszana

Wymiary –

Obiekt: Krople bursztynu uzyskały I wyróżnienie w III edycji Międzynarodowego Konkursu Galeria Zewnętrzna Miasta Gdańska za subtelne odniesienie się do znaczenia bursztynu w budowaniu gdańskiej tożsamości oraz za minimalistyczne traktowanie estetyki przestrzeni publicznej. Praca została zrealizowana jesienią 2011 r. jako permanentna instalacja site-specific w przestrzeni dzielnicy Dolne Miasto pod wiaduktem przy ul. Szopy. Instalacja „Krople bursztynu” jest skonstruowana z przezroczystych kamyków wykonanych z masy żywicznej z wbudowanym systemem oświetlenia ledowego. Światło bursztynów ma różne natężenie, jakby w rytmie oddychającego człowieka. W żywicy zatopione są artefakty naszych czasów różnego typu i rozmiaru – np. telefon komórkowy i inne relikty życia codziennego – uwięzione w bursztynie niczym owady. Pulsujące światło poszczególnych kamyków i refleksy na metaliczno-lustrzanej płaszczyźnie pracy „Niewidzialna brama” grupy Front Studio łączą się w harmonijną całość, a cała ta przestrzeń żyje i oddycha.

Miejsce: wnętrze miejskie pod wiaduktem: ul. Szopy – ul. Kamienna Grobla. Wnętrze miejskie ciągu ulic Szopy i Kamienna Grobla to zapis modernistycznej koncepcji powojennej odbudowy Gdańska. Owa modernistyczna koncepcja polegała na hybrydowej odbudowie Głównego Miasta, odsłonięciu jego murów miejskich i otoczeniu go od południa i wschodu radykalnie z nim kontrastującym pierścieniem modernistycznych wieżowców. Wieżowce mieszkalne stanęły wzdłuż trasy W-Z, wzdłuż Motławy przy ul. Kamienna Grobla i u. Szopy, oraz wzdłuż ul. Długie Ogrody.

Przejazd pod wiaduktem drogowym w ciągu ul. Szopy – ul. Kamienna Grobla powstał w wyniku kontrowersyjnego projektu z 1959 r., który zakładał poprowadzenie przez obszar starego śródmieścia Gdańska (część miasta położona wewnątrz nowożytnych obwałowań) modernistycznej trasy W-Z, swoistej autostrady miejskiej łączącej ruch samochodowy i tramwajowy. Ta błędna urbanistyczna decyzja doprowadziła do fizycznego, ale przede wszystkim mentalnego odłączenia dzielnic Starego Przedmieścia i Dolnego Miasta od Głównego Miasta, które po powojennej odbudowie powróciło do roli śródmieścia.

Ulokowane na Dolnym Mieście Centrum Sztuki Współczesnej ŁAŹNIA w swoim projekcie Galerii Zewnętrznej Miasta Gdańska podjęło, podobnie jak w ciągu ul. Łąkowej, wysiłek przywrócenia owego mentalnego połączenia pomiędzy śródmieściem i Dolnym Miastem. Zarówno projekt zakleszczonej LKW Gallery, która nie może dojechać na Dolne Miasto, jak i projekt Niewidzialnej Bramy (mającej sprawić, że ów niefortunny wiadukt autostrady zniknie przesłonięty lustrzanymi odbiciami wizerunków miasta) świadczą o głębokim zrozumieniu owego mentalnego rozcięcia miasta na dwie odrębne części. Projekty Krople Bursztynu oraz Murale odchodzą od krytyki utworzonej sytuacji przestrzennej i starają się uczynić to trudne miejsce na swój sposób atrakcyjne.

Informacje o autorze/autorach: Fred Hatt – architekt, projektant i fotograf, Daniel Schlaepfer – botanik i artysta ze Szwajcarii. Tworzą zespół, którego prace dotykają kluczowych cech przestrzeni miejskich: ich formy, światła i nastroju. Fred Hatt pracuje nad architektonicznymi formami o wyrafinowanych kształtach i deformacjach. Daniel Schlaepfer przy pomocy światła i jego odbić konstruuje barwne iluzje, które odmieniają wygląd budynków i nastrój miejskich ulic i placów. Prace obu twórców pokazywane były i realizowane w Szwajcarii, Francji, Portugalii, Boliwii, Japonii i USA. Uliczne oranżerie Hatta stanowią część krajobrazu ulic Genewy, podczas gdy świetlne aranżacje Schlaepfera kreują nastroje parków tego miasta i odmieniają fasady jego budynków. Otrzymali I wyróżnienie w III edycji konkursu GZMG w 2009 r.

Stan obiektu: dobry

Właściciel/opiekun: Centrum Sztuki Współczesnej ŁAŹNIA

Autor wpisu: Centrum Sztuki Współczesnej ŁAŹNIA